Kerknieuws

Hieronder nieuws over religie in Zeeland en daarbuiten.

Dekenaten in bisdom van Breda vervangen door twee vicariaten

 Per 1 juni 2012 richt bisschop Liesen twee vicariaten op in het bisdom van Breda. De vicariaten komen in de plaats van de huidige drie dekenaten (Zeeland, Het Markiezaat en de Baronie). In oktober 2011 maakte het bisdom al het voornemen bekend om te komen tot de oprichting van twee vicariaten, als logisch vervolg op de samenvoeging van parochies.

Bisschop Liesen richt nu het vicariaat Middelburg op en het vicariaat Breda. In een brief heeft hij de namen bekendgemaakt van de medewerkers van de vicariaten en de plaats waar de vicariaten gevestigd zullen zijn.

De vicaris van het vicariaat Middelburg wordt  Paul Verbeek. Hij zal de halftijds aanstelling als vicaris combineren met het pastoorschap. Hij zal worden ondersteund door diaken  Egbert Bornhijm als stafmedewerker voor het vicariaat voor 0,8 fte. Egbert Bornhijm zal daarnaast een dag in de week verbonden zijn aan een parochie. Egbert Bornhijm werd geboren in 1960 en is op zondag 8 november H. Quirinuskerk te Halsteren door de toenmalige bisschop van Breda, Hans van den Hende, tot diaken gewijd. Egbert Bornhijm is tot 1 juni ook werkzaam als dekenaal coördinator in het dekenaat Markiezaat.

Het secretariaat van het vicariaat Middelburg zal in deeltijd behartigd worden door mevrouw W.J.M. Kamps-Steyntjes, momenteel secretaresse in dienst van het dekenaat Zeeland. Het vicariaat zal gevestigd zijn in de pastorie te Heinkenszand.

De vicaris van het vicariaat Breda wordt Wiel Wiertz. Ook hij zal de halftijds aanstelling als vicaris blijven combineren met het pastoorschap. Hij zal zijn arbeid verrichten in nauwe samenwerking met de stafmedewerkers voor het vicariaat Breda, drs. Annemiek Waij en drs. Geerten Kok, beiden in een halftijds functie.  Het vicariaat zal gevestigd zijn in de ruimtes van de H. Michaëlkerk te Breda.

n.b. een vicaris is een geestelijke die kan optreden als plaatsvervanger van de bisschop.

(Bron Peter Vrancken via digitale nieuwsbrief bisdom)

Geerten Kok vertrekt naar vicariaat Breda

Drs. Geerten Kok, thans nog dekenaal coördinator van het dekenaat Zeeland, is door bisschop Jan Liesen met ingang van 1 juni a.s. benoemd tot stafmedewerker van het nieuwe vicariaat Breda. Hij blijft dat werk combineren met zijn halftijdse functie van projectleider bij het bisdom van Breda, waar hij zich met name bezig houdt met ingewikkelde fusieprocessen, zoals die thans lopen in het gebied Boven de Schelde in Zeeland en West Zeeuws Vlaanderen.

Juist vanwege zijn functie binnen het bisdom lag een vertrek in de lijn der verwachtingen, toen het bisdombestuur al eerder besloot om de drie dekenaten op te heffen en twee nieuwe vicariaten op te richten.

Zijn vertrek uit het werkzame Zeeland zal vermoedelijk ook betekenen, dat hij zijn werkzaamheden voor de Provinciale Raad van Kerken Zeeland zal beëindigen. ,,Maar dat moet ik nog bespreken’’, aldus Kok, die sinds 1 mei 2007 als dekenaal coördinator in Zeeland werkzaam was.

 Geerten Kok werd in 1983 door de toenmalige bisschop van Breda Huub Ernst benoemd tot pastoraal werker in de St. Lambertusparochie in Etten Leur. Per 1 januari 1996 werd hij lid van het pastoraal team en teamleider van de parochies in Etten Leur. Vervolgens benoemde bisschop Tiny Muskens hem per 1 oktober 2000 tot teamleider in de parochies van de regio West Breda.

(bovenstaand bericht van Peter Vrancken uit digitale nieuwsbrief RK Walcheren) 

—————————————————————————————– 

Verhaal van Nadia Berkelder in krant van 16 mei:

Kattendijke krijgt na 55 jaar weer eigen predikant

Het is een bijzondere situatie, erkent Eline Baggerman-van Popeling. „En dat in een tijd dat het allemaal minder wordt met de kerk.” Vanaf zondag 20 mei 2012 heeft Kattendijke weer een dominee: niet fulltime, maar voor dertig procent.

Ze is een bekend gezicht op het dorp: Baggerman (31) werkt al bijna twee jaar als pastoraal werker in de gemeente. „En nu komt de mogelijkheid om in combinatie met Wemeldinge een predikant te benoemen.” Voor Wemeldinge verandert er eigenlijk niets: dominee Joseé van der Putte blijft daar predikant. De nieuwe dominee is verliefd op haar nieuwe werkplek. „De kerk van Kattendijke is een mooie kerk, met een bijzondere toren. Het is een heel intiem kerkje. Je moet er een beetje voor vallen. En dat heb ik gedaan, denk ik. Ik weet goed dat we hier aanwamen rijden, vanuit Kapelle moet dat zijn geweest, over de Monnikendijk, met dat gekronkel. Het was voorjaar, en ongelofelijk prachtig.”
Baggerman is getrouwd met de dominee uit Yerseke, ze hebben samen in Utrecht gestudeerd. „We hebben eerst in de Achterhoek gewoond, hij was toen al predikant; we hebben kinderen gekregen – we hebben er drie – en in 2009 is mijn man naar Yerseke gekomen. En ik ben meegegaan.”
De afgelopen jaren heeft ze bij een groot aantal kerken in Zeeland gepreekt, tegelijk deed ze het pastoraal werk en de catechese in Kattendijke.
De Protestantse Gemeente in Kattendijke telt 120 ‘zielen’, waarvan er ongeveer veertig regelmatig de dienst bezoeken. Tien jaar geleden was dat nog heel anders, vertelt Gerda Ennik, de scriba. „Toen ik hier in 2001 kwam wonen zaten er dertien mensen in de kerk. Er is nieuwbouw bijgekomen in het dorp, en het dorp is verjongd. Dat is echt te merken.” Ennik is blij met de benoeming. „Een eigen dominee geeft veel meer structuur. Je kunt ergens op terugvallen.”
Baggerman wil een sociale dominee zijn. „En ik houd graag vast aan de Bijbel. Ik ben wel bijbels, ik probeer vast te houden aan het geloof. Ik geloof dat de Bijbel waar is en dat je daar in je leven van kunt leren. Het geloof gaat natuurlijk wel over de vragen van deze tijd. Ik probeer die vragen in het licht van de Bijbel te plaatsen.”

Zondag is de intrededienst van Eline Baggerman-Van Popeling. Die dienst is vanwege ruimtegebrek in de Maartenskerk in Wemeldinge. Daarna is er een informele bijeenkomst in de kerk van Kattendijke.

bericht van Harmen van der Werf in krant 12 mei:

Architect helpt Werkgroep Behoud Kerkgebouw Westdorpe

Een architect onderzoekt voor de werkgroep Behoud Kerkgebouw Westdorpe welke kosten gemoeid zijn met een nieuwe functie voor de kerk in Westdorpe. De Elisabethparochie in de Kanaalzone wil het kerkgebouw afstoten, waardoor sloop dreigt. De gemeente Terneuzen vindt op basis van een eigen globale studie dat een verbouwing tot gemeenschapscentrum te kostbaar is.

De werkgroep Behoud Kerkgebouw Westdorpe zet grote vraagtekens bij de kostenberekening van Terneuzen. De gemeente komt uit op ruim 1,6 miljoen euro. Een nauwkeurige raming ligt hier niet aan ten grondslag, omdat het Terneuzense college van B en W ervan uitgaat dat de investering te duur en onhaalbaar is. Het huidige verenigingsgebouw Concordia in Westdorpe kan voor 405.000 euro redelijk aan de eisen van de tijd worden aangepast. Het ‘vastplakken’ van een gemeenschapscentrum aan rooms-katholieke basisschool De Kreeke, het derde alternatief, vergt 450.000 euro en is toekomstbestendiger, aldus B en W in een brief aan de Terneuzense gemeenteraad.
Loek de Beleir, voorzitter van de kerkwerkgroep, vindt het jammer dat de gemeente geen nader onderzoek heeft gedaan naar de verbouwing van het kerkgebouw. „Op deze manier komen we niet verder.” Hij is daarom blij dat een architect heeft aangeboden op basis van ‘no cure, no pay’ (geen opdracht, geen geld) de verbouwingsmogelijkheden uit te werken. De studie moet voor 1 juni af zijn.
De werkgroep heeft ook nog een gesprek met het bisdom over een eventuele bijdrage. Beleir: „Want slopen kost ook geld én Westdorpe is dan het mooiste gebouw kwijt.”

Parochies Schouwen-Duiveland en bevelanden fuseren

Acht zelfstandige parochies op Schouwen-Duiveland en de Bevelanden gaan per 1 januari 2013 op in één nieuwe: de pater Damiaan parochie. De fusie is opgelegd door het bisdom Breda, zegt Ad Schenk, voorzitter van de interparochiale vereniging: „We hebben geen keuze.”
De fusie betekent niet dat er kerken worden gesloten, zegt Schenk. „Dat gebeurt in Zeeuws-Vlaanderen wel, maar wij kiezen daar niet voor. Wij vinden dat parochies bestaansrecht hebben als ze vitaal zijn: als ze financieel gezond zijn, als er activiteiten plaatsvinden en als er voldoende mensen zijn om die activiteiten uit te voeren.” Schenk sluit overigens niet uit dat het in de toekomst nodig is om actie te ondernemen als een kerkgemeenschap in de gevarenzone komt.
De Schouwse en Bevelandse parochies krijgen samen met die op Walcheren één pastoraal team. „Er is voor gekozen om wel twee parochies boven de Westerschelde te handhaven”, aldus Schenk.
De fusie betreft de parcohies Schouwen-Duiveland, ‘s Heerenhoek, Heinkenszand, Kwadendamme, Lewedorp, Oost-Zuid-Beveland en Ovezande.

Einde aan lang kosterschap

(verhaal Wendy van den Hurk)

Rinus Meulmeester was 27 jaar, samen met zijn vrouw Rina, koster in protestantse kerken in Vlissingen: tien jaar Johanneskerk, tien jaar Petruskerk en zeven jaar Sint Jacobskerk.

Met het afscheid van Rinus Meulmeester is Nederland wel weer een fulltime koster armer. Door kerkelijk geldgebrek is het een uitstervend beroep. Een paar zijn er nog in Zeeland.
De Vlissingse Sint Jacobskerk krijgt wel een koster terug, maar voor niet meer dan twaalf uur per week. De rest van de tijd werkt Rinus’ opvolger Tim Adriaanse bij de Gamma.
Rinus Meulmeester kijkt een beetje bezorgd. „Ik hoop dat ’t hem lukt. Niet dat ik hem niet hoog heb zitten of dat ik mezelf onmisbaar acht, maar het kosterschap omvat veel meer dan de kerk schoonmaken, wat sommige mensen denken. Als je het toelaat, ben je altijd bezig.”
Rinus, en zijn vrouw Rina net zo goed, is zo iemand die dat toelaat. Samen zijn ze altijd bezig in of voor de kerk. Ze bereiden de diensten voor, heten de kerkgangers als gastheer en -vrouw welkom en letten goed op wie er binnenkomt. Geen gedoe willen ze, anders raakt de predikant zijn tekst kwijt.
Rina is veel met mensen bezig, Rinus heeft zich ook nog het kleine onderhoud in het gebouw toegeëigend. En dat is er nogal wat in de zevenhonderd jaar oude Jacobskerk. Het zout alleen al. In 1911 is de brandende kerk geblust met zout water, en later kwam het water er nog eens overheen.  Rinus: „Als je niet uitkijkt, wordt het gebouw opgegeten door het zout. Een paar uur per week ben ik bezig het van de pilaren te halen.”

En dan scheelt het nog dat de koster en zijn vrouw niet meer bij de kerk wonen, zoals eerder bij de Petruskerk in de Paul Krugerstraat. Of zelfs ín de kerk, zoals nog eerder bij de Johanneskerk in de Bonedijkestraat.
Rinus: „Dat was leuk, maar ook zwaar. Zeker omdat we in die tijd geen enkele vrije dag hadden. Altijd waren we maar met die kerk bezig. En was het niet de kerk, dan was het wel ’t Anker, het verenigingsgebouw waar zo’n beetje elke club kwam vergaderen. Weken van zeventig uur werken waren geen uitzondering, voor zowel mij als Rina. En dan hadden we ook nog drie dochters. Die werden er soms wel eens gek van dat het altijd maar over de kerk ging. Waren we eindelijk op vakantie, dan herinnerden wij elkaar eraan dat we niet moesten vergeten om de kerstbomen te bestellen. Zo ging dat maar door.”
In de Petruskerk kreeg het echtpaar eindelijk een vrije dag.
„Als er dan iemand aan de deur stond om iets te kopiëren of iets uit de kast te pakken, kwamen we ook echt voor onszelf op. Dat moest wel. Behalve als er iemand echt in nood was, natuurlijk. Die hielpen we.

Ons werk heeft ook een maatschappelijke functie. Als een vaste kerkganger een paar weken niet is geweest, gaan we informeren of alles goed gaat. Je moet wel een beetje op elkaar blijven letten. En je moet van mensen houden om dit werk te doen. Je maakt lol, maar je deelt ook verdriet. We hebben bruiloften, maar ook begrafenissen. En je verliest mensen. Soms zien we oude foto’s, waar niemand meer van leeft.”
Maar er is meer veranderd, vertelt de koster: „De vrouwengroepen bestaan niet meer. Ze zijn niet meer nodig. We zien minder kinderen in de kerk. Als we er twee zien tijdens een dienst, is dat soms al veel. En de protestantse kerk is minder streng geworden. Na de dienst gaan de meesten gerust naar het strand. Vroeger deed men dat niet.
„De sfeer in de Jacobskerk is heel goed, altijd al geweest. Ook nu het gebouw wordt gebruikt voor evenementen. Prima. Die leveren geld op. De diensten doen dat bij lange na niet meer voldoende. En dankzij onze honderd vrijwilligers kunnen we concerten blijven organiseren. Daar boffen we enorm mee.”

Ook al hebben de Meulmeesters van dichtbij gezien hoe ‘hun’ kerken letterlijk werden afgebroken, voor de Jacobskerk zien ze het allerminst somber in.
„In elk geval zal het gebouw nooit verdwijnen. De kerk misschien ook wel niet. Wie weet komt er nog een ommekeer in de achteruitlopende kerkgang. Ten tijde van spanningen begin jaren negentig waren de bankjes ook ineens bezet. En nu met die economische crisis, je weet het niet. De kerk kan nooit kwaad.”

Opstandingskerk Terneuzen viert veertigjarig bestaan

TERNEUZEN - De Opstandingskerk in Terneuzen bestaat in mei veertig jaar. Dit jubileum wil Wijk Zuid van de Protestantse Gemeente te Terneuzen vieren met een bijzondere pinksterdienst op zondag 27 mei.
Daarnaast wil de jubileumwerkgroep het veertigjarig bestaan opluisteren met een fototentoonstelling. Daarvoor wordt een beroep gedaan op kerkgangers en omwonenden. Foto’s, dia’s of krantenknipsels van evenementen die in of rondom de Opstandingskerk plaatsvonden zijn welkom.
Bijdrages voor de expositie (in de kerk) kunnen worden ingeleverd op Michiel de Ruijtersingel 2 in Terneuzen. Meer informatie is verkrijgbaar via tel. 0115-697855 of jokevanswieten@hotmail.nl. Vanaf 7 juni kan het materiaal weer worden opgehaald.

Toren Poortvliet in de steigers

POORTVLIET - Steigerbouwers zekeren de stellingen op dertig meter hoogte bij de toren van de kerk van de Hersteld Hervormde Gemeente in Poortvliet. Zij zekeren de werkomgeving voor de vaklieden die het metselwerk van de oude toren onderhanden nemen. De toren, eigendom van de gemeente Tholen, stamt uit de veertiende eeuw en heeft als bijzonderheid dat de vierkante onderbouw een achtkantige toren en spits torst.
De stellingen blijven zes weken staan, maar de kerkgangers zullen er geen hinder van hebben: zij gebruiken de noord- of de zuidingang van de kerk, met de monumentale lindenlaan. Tijdens doordeweekse diensten ligt het werk stil.

 

Brabantse kerken luiden noodklok over snoeien in monumentenzorg

DEN BOSCH (ANP) – De Sint-Jan in Den Bosch en de Grote Kerk in Breda vrezen voor het noodzakelijke onderhoud als de Tweede Kamer akkoord gaat met een nieuwe verdeling van subsidies zoals staatssecretaris Halbe Zijlstra (Cultuur) voorstelt. De rijksmonumenten moeten meer geld zelf inzamelen maar ze denken dat niet op te kunnen brengen.

Zijlstra verlaagt zijn subsidiepercentage van 65 naar 50 procent. „Met name voor grote monumenten is de verlaging desastreus. We vrezen dat deze verdeling zal leiden tot stagnatie en dus verval van monumenten die reeds met overheidsgeld zijn  gerestaureerd”, schrijven de twee Brabantse kerken in een brief aan de staatssecretaris en de Tweede Kamer.

De Sint-Jan in Den Bosch betaalt op dit moment 80 procent van het noodzakelijke onderhoud uit subsidies. Het Rijk betaalt 65 procent en de gemeente en de provincie betalen ieder 7,5 procent. De stichting Nationaal Monument Sint-Jan zamelt de overige 20  procent in met bijdragen van het publiek.

De stichting moet met de nieuwe verdeling minimaal 35 procent van het nodige onderhoud zelf financieren. Op basis van onderhoud van naar schatting 1 miljoen euro per jaar stijgt de eigen bijdrage van 2 ton naar 3,5 ton. „De toch al moeilijk op te brengen lasten worden nog groter”, staat in de brief. „En het dak voor 85 procent repareren heeft geen zin”, reageerde lid van het kerkbestuur Pieter Kohnen maandag.

Bestuurslid Bert van Thillart vindt het vooral vreemd dat juist na afronding van de grote restauratie van de kathedraal die 10 jaar heeft geduurd en 47 miljoen euro heeft gekost er niet genoeg geld is voor regulier onderhoud.

De kerken in Den Bosch en Breda willen de huidige verdeling behouden en stellen een andere berekening met een lagere maximale subsidie voor.

PKN-kerk Geersdijk wordt gesloten

GEERSDIJK -De Ontmoetingskerk in Geersdijk krijgt een nieuwe bestemming. Het gebouw en de grond zijn voor een vraagprijs van 350.000 euro te koop bij het Kantoor der Kerkelijke Goederen te Amersfoort. De Protestantse gemeente Wissenkerke-Geersdijk verkoopt het gebouw om de onderhoudskosten voor de kerkgemeente in te perken. Voorlopig worden er nog diensten gehouden in de Ontmoetingskerk, maar na verkoop gebeurt dat enkel in de Opstandingskerk in Wissenkerke.

Er is al enige belangstelling, vertelt woordvoerder Willem Jacobs van KKG: een plan voor een milieueducatiecentrum is afgeketst, mensen denken na over ombouw tot een woonhuis met kantoren. „Je komt bij dit soort herbestemmingen de meest creatieve ideeen tegen. De gemeente blijkt bereid om naar elk concreet plan te kijken.” Met een kerkzaal van 200 vierkante meter koop je vooral ruimte, beaamt Jacobs. Sloop is een andere optie. Het pand uit 1958 staat op een perceel van ruim 1400 vierkante meter waar woningbouw goed mogelijk is; op de hoek van de Geersdijkseweg en de Noordweg – die momenteel opnieuw bestraat wordt.