Het altijd klein gebleven dorp Sirjansland op Schouwen-Duiveland (363 inwoners op 1 januari 2010) is in 1305 als eiland ontstaan. Volgens romantische theoriën zou de naam zijn afgeleid van een Engelse heer (Sir John). In werkelijkheid voert de naam terug op Sire Jan, ofwel graaf Jan van Beaumont, die het gebied heeft laten bedijken.
Waarschijnlijk was er al in de 14e eeuw sprake van een zelfstandige parochiekerk, die gewijd was aan Johannes de Doper.Rond 1500 is een uit een schip, koor en dakruiter bestaand kerkje gebouwd.
Dit liep zware schade op bij de Ramp van 1953. Deze kerk is oktober 1958 gesloopt. Op 28 november van dat jaar werd de eerste steen gelegd voor de huidige kerk.
De sloop was het regelrechte gevolg van de patstelling die na de Ramp ontstond tussen Rijksdiensten. Monumentenzorg wilde het gebouw laten restaureren, maar kreeg daar niet voldoende middelen voor bij elkaar. Het Rampenfonds wilde uitkeren, maar alleen op voorwaarde dat er een geheel nieuwe kerk zou komen. Het eind van het liedje was dat de 4,5 eeuw oude kerk tegen de vlakte ging. De gemeenteleden hadden graag de oude preekstoel, compleet met blaker, zandloperhouder en doopbekkenbeker willen behouden en in de nieuwe kerk plaatsen. Dat mocht echter niet van Monumentenzorg, waardoor het meubel verhuisde naar de dorpskerk van Capelle aan den IJssel.
De kerk, staande op het hoogste punt van het dorp, diende tijdens de Ramp overigens nog als toevluchtsoord voor mensen die vluchtten voor het wassende water. Zij vonden een veilig heenkomen op de orgelzolder, terwijl een echtpaar dat daar niet op kon via de smalle trap het vege lijf redde op de preekstoel.
Vanaf 1590 had de Reformatie op Schouwen-Duiveland zoveel wortel geschoten dat bijna alle dorpen beschikten over een eigen predikant. Voor het kleine Sirjansland was dat vooralsnog niet weggelegd. Het dorp werd bediend door predikanten uit de omgeving. Dat werd niet zo’n succes. Vaak waren geen dominees beschikbaar, waardoor de kerk soms meer dan een maand dicht bleef. Pas in 1659 gaven de Staten toestemming voor het stichten van een predikantsplaats. Jacobus Boeije werd op 5 oktober van dat jaar de eerste dominee van Sirjansland.
Doordat de gemeente klein bleef en zelf weinig inkomsten genereerde was het rijkstraktement vaak niet toereikend om een dominee te onderhouden. Daardoor zijn vacante periodes tot derig jaar voorgekomen. Na de Tweede Wereldoorlog was het tientallen jaren onmogelijk om nog een eigen predikant te beroepen. In 1974 kwam echter de emeritus-predikant W. K. Tukker naar Sirjansland. Toen hij vertrok was de gemeente financieel weer zo gezond dat een predikantsplaats in stand kon worden gehouden.
In 2004 onderging de gemeente een zware aderlating toen dominee J. Joppe niet meeging met de fusie van gereformeerde, hervormde en lutherse kerken tot de Protestantse Kerk in Nederland. Een groot aantal gemeenteleden dacht er ook zo over. Dat leidde tot de stichting van een Hersteld Hervormde gemeente, die de voormalige gereformeerde kerk van Nieuwerkerk aankocht en daar diensten ging beleggen.
Nadat deze moeilijkheden zich hadden voorgedaan kon in 2006 toch weer een beroep worden uitgebracht en wel op ds. R. Kwint uit Trois-Rivières in de Canadese provincie Quebèc. Hij nam het beroep aan en werd 2 juli 2006 in het ambt bevestigd door ds. L. H. Oosten, emeritus predikant uit Sint-Anthoniepolder. Aan zijn verblijf in Sirjansland kwam echter per 1 september 2009 al een einde toen hij na gerezen moeilijkheden op eigen verzoek uit het ambt werd ontheven.
Kerk van Sirjansland
PKN
De gemeente is van de richting van de Gereformeerde Bond en kerkt in het bedehuis aan de Kerklaan 2. De gemeente heeft een streekfunctie en telt relatief veel leden van buiten het dorp.
Diensten 10.00 en 18.30 uur
Klik hier voor meer informatie
Ten westen van het dorp ligt het Dijkjeswater. Het is een natuurgebied waarvan een voormalige vaargeul het hart vormt. Hieronder enkele foto’s van het gebied.
